تبليغاتX
موج سنگین گذر زمان
به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست-- زحمتی میکشم ازمردم نادان که مپرس

خطر ناك ترين راهي كه شيطان از طريق آن وارد شده و انسان مومن را به شدت تهديد مي كند آن است كه تلاش مي كند فرد را به طور كلي از دايره ي ايمان به خدا و خداپرستي خارج  و به دايره ي افكار شيطاني وارد كند.

و اين راهي است كه به كفر به پروردگار متعال و انكار وجود او منتهي مي شود و آنگاه كه اين امر براي شيطان محقق شد ، انسان به مانند انگشتري مي شود كه  در دستان او قرار دارد و برده اي است كه نمي تواند در كوچكترين امري ، نافرماني كند. چه او ديگر بنده ي شيطان است[1] و در مثل آمده است كه: «بعد از كفر ديگر گناهي نيست» و خداوند در اين مورد مي فرمايد:

 

«انَّ اللّه لا يَغفِرُ اَن يُشرِكَ بهِ و يَغفِرُ مادُونَ ذالكَ لِمَن يشآءَ . ومَن يُشرِك باللّهِ فقَد افتَري اِثماً عَظيماً»

« بي گمان خداوند (هرگز) شرك به خود را نمي بخشد. ولي گناهان جز آن را از هر كه بخواهد مي بخشد، و هر كه براي خدا شريكي قائل شود گناه بزرگي مرتكب شده است»

 

شيطان براي ريشه كني عقيده و ايمان فرد راه ها و شيوه هاي پرفريبي دارد كه رسول خدا در حديثي به آن اشاره مي كنند:

«شيطان پيش شما مي آيد و ميگويد: چه كسي زمين را آفريده ؟ مي گوييد: خدا ... بعد مي پرسد چه كسي آسمان را آفريده ؟ مي گوييد: خدا.... بعد مي گويد : خوب   خدا  را چه كسي آفريده است؟! ... اگر هر كدام از شما به چنين امري برخورديد بگوييد: آمنتُ بِاللهِ و رَسولِهِ ايمان آوردم به خدا و رسولش و پناه مي برم به او»

 

 

مقاله ای زیبا درباره ی اسرار روزه  دوست عزیزم در وبلاگ اسلام ترجمه کرده است. اینجا



[1]  استاد فتحي يكن

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم مهر 1384ساعت 3:21  توسط مصطفی علی میرزایی  | 

 

        

همه معضلات و بلايايي كه دامنگير انسان مي شود و تمامي عوامل و اسباب انحراف و گمراهي و ارتكاب گناه و نافرماني ، و هر آنچه از صفات ناپسند و پست كه در او شكل مي گيرد، خواه به صورت عملي و واقعي باشد و خواه به حالت مخفي و بالقوه در درونش بماند ، همه و همه از آثار تسلط شيطان ب رنفس بشري و نتيجه ي از دست دادن ايمان و قدرت دفاعي و مصونيتي است كه انسان در درون خويش از آن برخوردار است و اين خود درهاي ورود شيطان را باز و او را بدون رقيب و محتسب به خود وا مي گذارد!

و از اينجاست كه نبرد بين انسان و شيطان نبردي هميشگي و ناگزير است. و در اين نبرد از سلاح ها و روش هايي استفاده مي شود كه قابل شمارش نيست.

مظاهر عبادت شيطان كه به صورتي آشكار و رسمي در برخي موسسات و سازمان ها وجود دارد در حقيقت ثمره ي دوري فرد از خداوند و ضعف مصونيت ايماني و گسترش يافتن مجراها و راه هاي نفوذ شيطان است.

اين است كه هشدار قرآن در مورد شيطان و دشمني و مكر و نيرنگ و دام ها و وسوسه ها و تلبيسات او، بسيار شديد و جدي است:

قران به روشني از دشمني شيطان با انسان ها سخن مي گويد:

« انَّ الشّيطانَ لِلانسانِ عَدُوٌّ مبيناً» سوره يوسف آيه5

بيگمان شيطان دشمن آشكار انسان است.

و يا در آيه 82 سوره ص :

« قالَ فَبِعزِّكَ لاُغوِينَّهُم اجمَعين»

گفت به عزت و عظمتت سوگند كه (با تلاش بي امان) همه آنان را گمراه خواهم ساخت.

 

پس از آن خداوند انسان را از پيروي كردن و دنباله روي راه شيطان برحذر مي دارد، چرا كه اين راه سرانجام به دوزخ و بدترين مكان ها منتهي مي شود.

رسول خدا(ص) در وصف انسان مومن و مشكلات و گرفتاريهايي كه به واسطه ي مومن بودنش او را تهديد مي كنند ، مي فرمايند:

« فرد مومن چهار دشمن دارد: مومني كه بر او حسد مي ورزد. منافقي كه كينه ي او را در دل دارد. شيطاني كه گمراهش مي كند. و كافري كه با او به جنگ مي پردازد»

 

و آخر سخن اين كه:

«...وَ مَن يَعتَصِم باللهِ فَقَد هُدِيَ الي صِراطٍ مستقيم» آل عمران آيه 101

«...و هر كس به خدا تمسك جويد بي گمان به راه راست هدايت شده است»

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم مهر 1384ساعت 15:1  توسط مصطفی علی میرزایی  | 

 

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ. بقره آیه 286  

پروردگارا! اگر ما فراموش يا خطا كرديم‏، ما را مؤاخذه مكن‏! پروردگارا! تكليف سنگينى بر ما قرار مده‏، آن چنان كه [به خاطر گناه و طغيان‏،] بر كسانى كه پيش از ما بودند، قرار دادى‏! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداريم‏، بر ما مقرّر مدار! و آثار گناه را از ما بشوى‏! ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده‏! تو مولا و سرپرست مايى‏، پس ما را بر جمعيّت كافران‏، پيروز گردان‏

 

 

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ. بقره آیه 201  

پروردگارا! به ما در دنيا نيكى‏ عطا كن‏! و در آخرت نيز نيكى‏ مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مهر 1384ساعت 18:25  توسط مصطفی علی میرزایی  | 

 

   

ابتدای ماه مبارک رمضان و  خبر زلزله شدید شبه قاره هند ...

 چه كسي به كمك آنان خواهد شتافت؟

نمی دانم حرفی برای گفتن دارید یا نه؟!...

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم مهر 1384ساعت 14:35  توسط مصطفی علی میرزایی  | 

 

 

 

برادرم.. خواهرم!

برای ماه رمضان چه کرده ای؟

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم مهر 1384ساعت 14:13  توسط مصطفی علی میرزایی  | 

 

 

 اگر باور داري «اينجايي» نيستي، پس براي آنجايي كه تو را ساخته اند الماس جمع كن. فقط يك شرط جزئي و آسان دارد و آن اينكه آستين بالا بزني و باور كني كه كارهايي كه مي كني همه براي تقرب به خدايي است كه پاداش دهنده اصلي است.

از همين فردا ، به روي فرزندان كوچك و بزرگت لبخند بيشتري بزن. نور عشق و ايمان را در دلهايشان منور كن. با همسرت خوش خلق تر باش. اگر در مسير حركت پياده اي را مي بيني سوار كن از او مطالبه ي وجه نكن و به خودت بگو اين سوار كردنم باشد براي آخرتم. اگر مي تواني خود را جاي آدم هاي فقير  و بي بضاعت بگذار و مقداري از آنچه داري به آنها بده.

اگر مي تواني درختي هرس كن ، نهالي بنشان و حيواني را  سير كن. از فردا به روي مردم با تبسم نگاه كن. از كنار مشكلات مردم بي تفاوت نگذر...

به قول بزرگي :« انسان را عمر دوباره بايد ، يكي تجربه آموختن و ديگري استفاده از آن تجربيات.» حال كه چنين كاري ميسر نيست هر انساني بيش از يك بار امكان بهره مندي از زندگي را ندارد. پس بهترين و معقول ترين راه آن است كه از مجموعه تجربيات كساني كه در زمين مرتبط با عالم ارواح اندو يا ارواحي كه با زمينيان در ارتباط اند و نيز كساني كه توانسته اند از قيد حصار تن اندكي رهايي يابند استفاده نماييم.

 

 

با تشکر از دوست عزیز عبدالرحمان سلیمی نويسنده كتاب مناظر زيباي بهشت

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم مهر 1384ساعت 15:21  توسط مصطفی علی میرزایی  | 

 

 از كجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟

به كجا مي روم آخر ننمايي وطنم

مرغ باغ ملكوتم نيم از عالم خاك

دوسه روزي قفسي ساخته اند از بدنم

اي خوش آنروز كه پرواز كنم تا بر دوست

به هواي سر كويش پر و بالي بزنم

شما در حال حاضر مشغول مطالعه اين بخش هستيد. چون براي سرعت حركت و فكر و انديشه ي آدمي، حد و اندازه اي وجود ندارد، همين الان در ذهنتان يك مرور كلي از بدو تولد تا كنون بنماييد. ببينيد در ببين فاميل و بستگان و دوستان و آشنايان و همشهريانتان، چند نفر دار فاني را وداع گفته اند و به عالم باقي پيوستند؟!

اگر باور داري كه اينجايي نيستي كافي است. چرا كه همين قدر كه باور كني «اينجايي» نيستي ، واقعاً بستر و استعداد اين را داري كه بداني به كجا خواهي رفت! و «كجايي» هستي! وقتي كه قبول كردي و يقين حاصل نمودي كه تو هم عضوي از اين كاروان هستي كه ميان هر دو عدم قرار گرفته اند و هر زمان تعدادي به اين كاروان مي پيوندند و كثيري از آن وا  مي مانند.

خوب. اگر چاووشي مرگ ندا درداد كه :«بيا ره توشه برداريم قدم در راه بي برگشت بگذاريم» من چه بايد براي ره توشه ام فراهم كنم؟

حال اگر اين پرسش در ذهنت جاي گرفته و خواستي به دنبال پاسخش باشي پاسخ آن بسيار ساده است.

كاري ندارد. از همين فردا تصميم بگير و روي تصميمت براي تصاحب جهاني سراسر شادي و نشاط و فرح مقاومت كن. خيلي هم سخت نيست از همين فردا با خودت اين واقعيت را همواره تكرار كن كه همه ي اعمال و كردار  و نيات و افكار ما انعكاس و نتيجه اي در خور شان آن عمل و كردار و پندار دارد:

از مكافات عمل غافل مشو

گندم از گندم برويد جو ز جو

 و در حد بضاعت سعي كن ره توشه ي اخروي ات را فراهم آوري .

اگر مي خواهي الماس جمع آوري كني ، از فردا شروع كن.   

 

 اگر دوست دارید ادامه دهیم ادامه دارد!

+ نوشته شده در  جمعه یکم مهر 1384ساعت 9:50  توسط مصطفی علی میرزایی  |