سالها بود با ساز و آهنگ او همدم بودم تا اینکه شنیدم آن ساز و آن آهنگ برای همیشه خاموش شد

ترجيح می‌دهم که شعر شيپور باشد نه لالايی

(احمد شاملو)

- عابر ای عابر !

جامه ات خیس آمد از باران

نیست ات آهنگ خفتن

یا نشستن در بر یاران ...؟

سفري داشتم به خواف[1]..( شهرستان خواف[2])

مي خواهم از خواف بنويسم...

اين چند سطري كه مي نويسم فقط گوشه اي از زيبايي ها و نازيبايي هاي اين شهر است. صرفاٌ يك ديدگاه شخصي و يك جانبه است و نمي تواند جامع باشد. شرح و تفصيل بيشتر نه در حوصله ي نگارنده است و نه در حيطه ي حوصله ي خوانندگان عزيز وبلاگ نويس.

يادت باشد خواف شهر كوچكي است با يكي دوخيابان اصلي و شلوغ. بازار شهر را مي تواني در مدت پانزده دقيقه دور بزني و آن وقت خودت را سر جاي اول ببيني! مغازه هاي كوچك و قديمي از شاخصه هاي بارز و آشكار بازارخواف است. خواف نسبت به چند سال قبل تغييرات جزيي داشته است ولي مي توان گفت همان بافت قديم در اكثر نقاط حفظ شده است. ديوارها و خانه هاي گِلي و خاموش. كوچه هاي تنگ و پيچ در پيچ خلوت كه در قسمت هايي از مسير به دالان هاي بن بست تاريك ختم مي شود. درخت هاي كهن سال و باغِ انگوري هاي خشك و بي آب و متروك. آسبادهاي[3] مخروبه و غير قابل استفاده كه ساختمان گِلي باقيمانده ي آنها از دور  و در دامنه كوهِ كنار شهر هم ديده مي شود ، مثل بسياري از گنبدهاي خانه هاي قديمي.

وقتي از دامنه ي كوه به نماي كلي شهر مي نگري به وضوح صدايي را مي شنوي كه باد با خود مي آورد:

-به اين گنبدهاي گلي به ديده ي تحقير نگاه مكن. اين شهر با شهرهاي ديگر يك تفاوت عمده دارد و آن صميميت ومهرباني بي نظير ساكنان آن است. زندگي در كنار كوير مرداني سخت مي خواهد و زناني غيرتمند. رنج زيستن در شهر دودكش ها و ماشين ها را رها كن. بر خاك بنشين و خاكي باش چرا كه از خاك برآمدي و بر خاك فرو خواهي رفت.

صداي دوتار عثمان[4] از پنجره چوبي اتاق بيرون مي خزد، از گنبدهاي گلي مي گذرد، از لابه لاي درختان كاج عبور مي كند، به دامنه ي كوه آفتاب زده مي رسد، بالا مي آيد بالا مي آيد و وجودت را تسخير مي كند و اين بيت هميشه يادت خواهد ماند:

-         مرنجان دلم را كه اين مرغ وحشي

زبامي كه برخاست مشكل نشيند... ...

---

[1] شهري در جنوب شرقي خراسان رضوي . تبعيدگاه آيت الله مدرس.

[2] دوستان زيادي در اين شهر دارم. از جمله نادر و حسن ورزيده و ستار دلشاد كه دبير است و تدريس مي كند ديداري با ايشان داشتم و گردش كوتاهي هم در داخل شهر داشتيم.

[3] آسي كه با نيروي باد حركت مي كند. (فرهنگ معين)

[4] استاد عثمان محمد پرست جزو چهره هاي ماندگار و از برجسته ترين  و مشهورترين دوتارنوازان خطه خراسان  كه ساكن خواف است و خود را مبدع  قطعه نوايي مي داند.